عكسي مرا یادِ كوچه باغ كن انداختكه اين روزها پر از اندوه با شكوه پائیز است
و نشد كه با تو در آن قدم بزنم...
درست مثل نامه هايي كه منطقا بايد دستت مي رسيد و من ننوشتم و احتمالا هم نخواهم نوشت...
كسي نوشته بود: از «خاطر»، الفِ قامتِ دوست که برود، آنچه
برچسب:
نویسنده: پرهام حکیمی
تاريخ: سه
شنبه
2 آبان
1396 ساعت: 1:08